Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ "ΚΑΛΠΗ"

Η ψηφοδόχος (< ψήφος + δέχομαι). Κάλπη ονομάζεται το ειδικό κιβώτιο με σχισμή στο άνω μέρος στο οποίο οι ψηφοφόροι ρίχνουν το ψηφοδέλτιο.

Προέρχεται από το αρχαίο ουσιαστικό η κάλπις (γεν. της κάλπιδος, αιτ. τήν κάλπιν ή κάλπιδα, η οποία σήμαινε αγγείον και κατεξοχήν: στάμνα, κούπα ή δοχείο για τέφρα νεκρού).

Εμφανίζεται ήδη στους Ομηρικούς χρόνους και συναντάται σε πολλούς αρχαίους συγγραφείς με διάφορες σημασίες. Με τη σημερινή σημασία εμφανίζεται κατά τους ελληνιστικούς χρόνους.

Εκτός από την γνωστή μας σημασία έχουμε και τις παρακάτω: κάλπη με τη σημασία του καλπασμού, κάλπη με σημασία της τεφροδόχου και τον Αστερισμό της Κάλπης. Συγγενείς λέξεις έχουμε τις καλπονοθεία και καλπονοθευτικός, όπως και την λόγια λέξη ακαλπονόθευτος.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η λέξη κάλπικος που δεν έχει καμία σχέση με την κάλπη, δεδομένου πως προέρχεται από την τουρκική λέξη kalp που σημαίνει ψεύτης, υποκριτής.

Ετυμολογία

κάλπη < αρχαία ελληνική κάλπη / κάλπις

Σημασία

1. κουτί με μια χαραμάδα στο πάνω μέρος του, μέσα στο οποίο ρίχνονται ψηφοδέλτια

    συνώνυμα: ψηφοδόχος

2. (συνεκδοχικά) το εκλογικό τμήμα στο οποίο βρίσκεται το παραπάνω κουτί
3. (συνεκδοχικά) η διαδικασία των εκλογών και το εκλογικό αποτέλεσμα
4. (αρχαιολογία) αγγείο με στρογγυλό σώμα, τρεις λαβές και συνεχή καμπύλη από τα χείλη, το οποίο χρησιμοποιούνταν ως τεφροδόχος

Εκφράσεις

• ανοίγουν / κλείνουν οι κάλπες: αρχίζει / τελειώνει η ψηφοφορία

Πηγή: http://e-didaskalia.blogspot.com/2015/01/blog-post_447.html#ixzz3PpkLndeO

ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΤΕΡΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΙΑΤΟ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΧΩΡΕΣ

Κάθε χώρα έχει το δικό της σήμα-κατατεθέν πιάτο που είναι διάσημο όχι μόνο μέσα στην επικράτεια αλλά και έξω από αυτήν. Αγαπημένα φαγητά που καταναλώνονται μετά μανίας και αποτελούν δείγματα της τοπικής κουζίνας. Μερικά μάλιστα μεταφέρθηκαν αυτούσια σε άλλες χώρες ή παραλλάχθηκαν για να προσαρμοστούν στις γεύσεις που επιλέγουν οι κάτοικοι κάθε φορά, ανάλογα με τον τόπο καταγωγής τους. Ο Adam Lapetina, δημοσιογράφος οίνου και γεύσης του thrillist.com. παρουσίασε τα δημοφιλέστερα εθνικά πιάτα και τα αποκαλύπτουμε…

1. Φαλάφελ, Ισραήλ – Ρεβιθοκεφτέδες τυλιγμένοι σε πίτα

2. Ramen, Ιαπωνία – Σούπα με νουντλς

3. Currywurst, Γερμανία – Λουκάνικο με σάλτσα κάρυ και μπαχαρικά

4. Wiener schnitzel, Αυστρία- Σνίτσελ

5. Arepa, Βενεζουέλα – Πίτα από καλαμπόκι γεμισμένο με αβοκάντο, τυρί, καπνιστό κοτόπουλο ή άλλα κρέατα

6. Pho, Βιτενάμ – Σούπα με νουντλς ρυζιού με τσίλι

7. Ντονέρ κεμπάπ, Τουρκία – Κεμπάπ με αρνίσιο κρέας, αλλά και μοσχαρίσιο ή κοτόπουλο

8. Μακαρονάδα, Ιταλία – Σε όλες τις παραλλαγές

9. Φασολάδα, Ελλάδα – Γνωστή και μη εξαιρετέα

10. Poutine, Καναδάς – Πατάτες τηγανητές με σάλτσα κρέατος και κομμάτια τυριού

Τι είναι οι αλκυονίδες μέρες;

Ως Αλκυονίδες μέρες λέγονται από τους Έλληνες ημέρες του χειμώνα κατά τις οποίες επικρατεί καλός καιρός με ηλιοφάνεια. Οι ημέρες αυτές έλαβαν το όνομά τους («αλκυόνιαι») από το μύθο της ελληνικής μυθολογίας τον σχετικό με το θαλάσσιο πτηνό Αλκυόνη, που αποτελεί την αλληγορική σημασία του ομώνυμου αστέρα Αλκυόνη των Πλειάδων που φέρεται με το όνομα του πτηνού.

Από καθαρά μετεωρολογική άποψη, οι αλκυονίδες ημέρες ως ημέρες καλοκαιρίας εξηγούνται από το γεγονός ότι στο γεωγραφικό πλάτος που βρίσκεται η Ελλάδα μέχρι το γεωγραφικό πλάτος κυρίως της βορειοανατολικής Ευρώπης, κατά την περίοδο του χειμώνα παρατηρείται η αυτή βαρομετρική πίεση (εξίσωση πίεσης) με συνέπεια αφενός να μη δημιουργούνται άνεμοι και αφετέρου ο καιρός να είναι μεν ψυχρός, αλλά και ηλιόλουστος, λόγω της αντικυκλωνικής κατάστασης.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως κάθε χρόνο υπάρχουν Aλκυονίδες ημέρες. Υπάρχουν και έτη που έλειψαν τελείως, όπως το 1947, αλλά και οι ημερομηνίες έναρξης και λήξης και διάρκεια αυτών δεν είναι σταθερές. Συνηθέστερα όμως καλύπτουν σχεδόν το δεύτερο μισό του Ιανουαρίου. Παρόλα αυτά, άλλοι επιμένουν να αποδίδουν τη διάρκειά τους σε διάστημα 14 αίθριων ημερών, από τις 15 Δεκεμβρίου έως 15 Φεβρουαρίου στην Ελλάδα, στην καρδιά του χειμώνα.

ΟΧΙ ΣΤΑ greeklish.....

Τι είναι τα greeklish; Τα Greeklish ,Γκρίκλις, από τις λέξεις greek, ελληνικά και english , αγγλικά, γνωστά και ως Grenglish, Λατινοελληνικά ή Φραγκολεβαντίνικα, είναι η ελληνική γλώσσα γραμμένη με το λατινικό αλφάβητο.

Είναι ένα είδος μεταγραφής.Η χρήση των greeklish Τα greeklish χρησιμοποιούνται στο διαδίκτυο όταν Έλληνες επικοινωνούν μέσω email, IRC ή instant messaging. Επίσης χρησιμοποιούνται πολλές φορές σε μηνύματα τύπου SMS, καθώς και μεταξύ Ελλήνων που ζουν καιρό σε αγγλόφωνες χώρες.

Στο παρελθόν ήταν δύσκολη η αναγνώριση των ελληνικών χαρακτήρων από υπολογιστές, γιατί δεν παρείχαν ανάλογη υποστήριξη όλα τα υπολογιστικά συστήματα. Για να μπορέσουν να επικοινωνήσουν οι Έλληνες χρήστες, είχαν να επιλέξουν μεταξύ δύο λύσεων: ή να χρησιμοποιήσουν τη γλώσσα του Internet, τα αγγλικά, ή να πλάσουν μια δική τους γλώσσα. Αυτό το δεύτερο έκαναν όσοι άρχισαν να γράφουν με τα greeklish.

Η ιστορία των greeklish Τα greeklish δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο που γεννήθηκε στο διαδίκτυο. Αντίθετα είναι μια πρακτική που εμφανίστηκε σε διάφορους τόπους και εποχές και εφαρμόστηκε από διάφορες ελληνικές κοινότητες με διαφορετικούς τρόπους.Μια ιδέα για την προϊστορία της γραφής αυτής μας δίνει το παρακάτω απόσπασμα από κείμενο του Κώστα Καρθαίου το 1934: «Υπάρχουν κείμενα της βυζαντινής εποχής γραμμένα με λατινικούς χαρακτήρες.

Επίσης, στην Κρήτη και στην Κύπρο κατά τον Μεσαίωνα τα λαϊκά τραγούδια γράφονταν με λατινικούς χαρακτήρες. Αργότερα, από το 1800, πολλά ελληνικά βιβλία τυπώθηκαν στη Σμύρνη με λατινικούς χαρακτήρες. Εξάλλου στη Σμύρνη έγινε απόπειρα να κυκλοφορήσει ελληνική εφημερίδα γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες.

Οι Λεβαντίνοι της Σμύρνης, που μιλούσαν όλοι ελληνικά αλλά δυσκολεύονταν να μάθουν την απελπιστική ορθογραφία μας, χρησιμοποιούσαν πάντα τους λατινικούς χαρακτήρες για να γράψουν τα ελληνικά. Αργότερα, τους μιμήθηκαν οι Χιώτες και άλλοι έμποροι του εξωτερικού που έγραφαν τα γράμματα και τα τηλεγραφήματά τους στα ελληνικά αλλά με λατινικούς χαρακτήρες. Αυτή η φραγκοχιώτικη γλώσσα χρησιμοποιούνταν και από Ελληνες για να γράψουν σε άλλους Ελληνες που κατοικούσαν στη Σμύρνη, στο Λονδίνο ή αλλού.

Αυτός ο τρόπος γραφής εξακολουθούσε να επιβιώνει πολύ αργότερα και τον συναντάμε αρκετά συχνά στα τηλεγραφήματα των Ελλήνων του εξωτερικού».Γράφοντας τα παραπάνω, ο Καρθαίος στηρίζεται σε κείμενο του Φώτου Γιοφύλλη στο περιοδικό «Πρωτοπορία» το 1930. Ο Καρθαίος και ο Γιοφύλλης, μαζί με άλλους διανοουμένους της εποχής (Μένος Φιλήντας, Δημήτρης Γληνός, Νίκος Χατζηδάκης κ.ά.), έθεσαν ζήτημα μεταρρύθμισης της γραφής της ελληνικής γλώσσας. Ο Καρθαίος το διατυπώνει καθαρά: « (…) ζητάμε να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά οι λατινικοί χαρακτήρες για τη γραφή της νέας ελληνικής, που είναι η ζωντανή γλώσσα και που θέλουμε να την καταστήσουμε τη μοναδική γραπτή γλώσσα της χώρας-μας.

Θέλουμε λοιπόν να συμπέσει η αλλαγή του αλφαβήτου με την εισαγωγή της φωνητικής ορθογραφίας».Τα κείμενα τους λησμονημένα από καιρό διασώζονται (μαζί με διάφορα παραδείγματα φωνητικής και λατινικής γραφής των ελληνικών) στον συλλογικό τόμο «Φωνητική Γραφή» που επιμελήθηκαν οι εκδόσεις Κάλβος το 1980.Παράδειγμα πρώτο: Κείμενο του Φώτου Γιοφύλλη («Πρωτοπορία», 1930) με επιμέλεια μεταγραφής της έκδοσης «Φωνητική Γραφή».

Τα γ, δ και θ με ελληνικούς χαρακτήρες. «Telos, γia na min ta poliloγume, γiati tapame poles fores afta, prepi na parume to latiniko alfavito metariθmizontas to fθogoloγika kata tis anages pu ehi i γlosa mas. Etsi horis n’ agiksome tin orθografia tis arheas elinikis, pu poles tis lekses sozonde sti nea mas, benume sti horia ton politizmenon eθnon, ehume ta dieθnika γramata pu tahi olos o politismenos kosmos, ke pu ta piran tora teleftea ki i Turki».

Κάπου 70 χρόνια αργότερα τα φραγκοχιώτικα εμφανίζονται «με το ζόρι» στην ελληνική γλωσσική πραγματικότητα. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 Έλληνες της Ελλάδας και του εξωτερικού τα χρησιμοποιούν στην ηλεκτρονική επικοινωνία μέσω του Διαδικτύου: γράφουν προσωπικά μηνύματα, δημοσιεύουν ανακοινώσεις, συνεισφέρουν σε λίστες συζήτησης ή σε αρχεία με φοιτητικά ανέκδοτα.

Κάποιοι αναφέρουν ότι η πρώτη σύγχρονη χρήση των greeklish έγινε από την Ε.Μ.Υ., την ελληνική Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, πολλές δεκαετίες πριν και πολύ πριν την ευρεία χρήση του διαδικτύου. Ακόμη και σήμερα (2008), όπου οι ελληνικοί χαρακτήρες είναι στάνταρ στις ιστοσελίδες και αυξανόμενα δυνατοί στα μηνύματα, η χρήση λατινικών χαρακτήρων μερικές φορές επιβάλλεται για τεχνικούς λόγους, καθώς αποστολέας και δέκτης του μηνύματος μπορεί να μη διαθέτουν κοινές προδιαγραφές ούτε μέσα στην Ελλάδα και πολύ περισσότερο ανάμεσα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.Οι ιδεολογίες της ορθογραφίας Καθώς η μεταγραφή των greeklish δεν γίνεται με βάση διαδεδομένο πρότυπο, τα λατινογραμμένα ελληνικά χαρακτηρίζονται από μεγάλη ορθογραφική ποικιλία. Η χρήση έχει καθιερώσει τρεις βασικούς τρόπους μεταγραφής: – Φωνητική μεταγραφή: αποδίδει την προφορική γλώσσα και απλοποιεί την ιστορική ελληνική ορθογραφία, π.χ. «ξέρω» ως «ksero» και «χάρη» ως «chari».- Οπτική μεταγραφή: αυτή, σε αντίθεση με τη φωνητική, αντιγράφει κατά το δυνατό την ιστορική ορθογραφία.

Γνώμονάς της είναι η μορφή των γραμμάτων, που οδηγεί σε κάπως ανορθόδοξες λύσεις, όπως στην απόδοση του «θ» ως «8» ή «0», του «ξ» ως «3», του «η» με το λατινικό «n» κ.τ.λ.- Θεσιακή μεταγραφή: Βασίζεται στη θέση των χαρακτήρων στο πληκτρολόγιο και διαφέρει από το οπτικό σύστημα μόνο σε ορισμένα γράμματα· αποδίδει π.χ. το «ξ» με το λατινικό «j» αντί για «x» ή «3» που συνηθίζονται στο οπτικό σύστημα. Αντίθετα με ό,τι συχνά πιστεύεται, οι περισσότεροι χρήστες ακολουθούν με συνέπεια ένα σύστημα. Οποιος λ.χ. απλοποιεί το «ω» κατά πάσα πιθανότητα απλοποιεί και το «η». Αντίθετα, όποιος μεταγράφει το «ξ» και το «θ» ως «3» και «8», κατά κανόνα ακολουθεί το οπτικό σύστημα και για το «η» και το «ω».

Ετσι, μεταγραφές όπως «3erh» (ξερή) και «Ο0wn» (Οθων) έχουν σύστημα, αλλά μεταγραφές όπως «3anthi» (ξανθή) ή «8iriodhs» (θηριώδης) όχι. Ορισμένες λέξεις είναι ιδιαίτερα δύσκολες στη μεταγραφή τους, π.χ. η λέξη «διεύθυνση» μπορεί να αποδοθεί με πάνω από 20 διαφορετικούς τρόπους.Ο περισσότερος όμως κόσμος χρησιμοποιεί ένα «μικτό» σύστημα, που συνδυάζει το θέμα της ορθρογραφίας με την φωνητική απόδοση, χωρίς η γραφή να έχει ισχυρή τυποποίηση. Θεσμοποιημένο σύστημα μεταγραφής υπάρχει μεν από τον ΕΛΟΤ το οποίο χρησιμοποιείται από το Βρεττανικό συμβούλιο, το πρότυπο ISO 8432, αλλά ελάχιστοι το γνωρίζουν και ακόμη λιγότεροι το ακολουθούν συνειδητά. Πράγμα καθόλου παράξενο, καθώς το πρότυπο αυτό δεν διδάσκεται πουθενά.

Με αποτέλεσμα να είναι διάχυτη η εντύπωση ανάμεσα στους Έλληνες χρήστες του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ότι «ο καθένας γράφει όπως θέλει» και ότι «ο καθένας έχει το δικό του σύστημα», εφ’ όσον δεν υπάρχει κοινώς αποδεκτή μέθοδος γραφής.Επίλογος – Γιατί πρέπει να πείτε ΟΧΙ στα greeklish Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων σήμερα, οι ελληνικοί χαρακτήρες υποστηρίζονται θαυμάσια στο διαδίκτυο. Επομένως δεν υπάρχει λόγος χρήσης των greeklish.Κείμενα γραμμένα με αυτό το σύστημα γραφής, είναι δυσανάγνωστα και πολλές φορές δυσνόητα. Πολλοί χρήστες του διαδικτύου αποφεύγουν να διαβάζουν μεγάλα κείμενα γραμμένα σε greeklish, καθώς είναι ιδιαίτερα κουραστικά κατά την ανάγνωση.Τα greeklish στις ιστοσελίδες, αποτελούν τροχοπέδη για βασικές λειτουργίες, όπως αυτήν της αναζήτησης.

Εκτός αυτού, σήμερα, τα greeklish σε μια ιστοσελίδα μειώνουν το κύρος της.Πολλοί προσπαθούν να κρύψουν την ανορθογραφία τους, οχυρωμένοι πίσω απ’ αυτόν τον τύπο γραφής. Αυτή δεν είναι λύση. Είναι προτιμότερο να διαβάζει κάποιος ένα ανορθόγραφο κείμενο γραμμένο στα ελληνικά, παρά τα τρισάθλια greeklish. Εξάλλου, αν δεν προσπαθήσετε να γράφετε στα ελληνικά, πως θα μάθετε να γράφετε ορθογραφημένα; Πολλοί χρήστες που χρησιμοποιούν αυτόν τον τύπο γραφής, επικαλούνται την δικαιολογία ότι «με τα greeklish» δεν χρειάζεται να γράφεις ορθογραφημένα. Αυτό τώρα δηλαδή, θεωρείται καλό;

Παρ’ όλα αυτά όμως, υποσυνείδητα οι περισσότεροι προσπαθούν να γράψουν «ορθογραφημένα greeklish»!Μια άλλη δικαιολογία είναι «η συνήθεια». Έχετε αποπειραθεί άραγε ποτέ να συμπληρώσετε δημόσια και μη έγγραφα, χρησιμοποιώντας greeklish; Προφανώς όχι. Γιατί λοιπόν να γίνεται αυτή η επίκληση στο διαδίκτυο;Το να γράφει πλέον κάποιος σε greeklish, αφ’ ενός υποδηλώνει μια ασέβεια προς τους αναγνώστες, με την έννοια ότι τους ταλαιπωρεί κατά την ανάγνωση κι αφ’ ετέρου δηλώνει μια έλλειψη σεβασμού και προς το ίδιο του το γραπτό.«Μαγκιά» δεν είναι να γράφεις γρήγορα, ή να προσπαθείς να καλύψεις τις αδυναμίες σου οχυρωμένος πίσω απ΄αυτή τη γραφή. «Μαγκιά» σήμερα είναι να προσπαθείς να γράφεις σωστά ελληνικά.



Πηγή: http://e-didaskalia.blogspot.com/2014/05/greeklish.html#ixzz3Ozw4uw4r

Πως να συγκεντρωθούμε στο διάβασμα.

Τι πρέπει να προσέξεις ώστε το παιδί σου να παραμένει συγκεντρωμένο στο διάβασμά του χωρίς να αποσπάται η προσοχή του και χωρίς να σε ταλαιπωρεί...

“Όλες οι τεχνικές μελέτης για κάποια παιδιά δεν αρκούν ώστε να δώσουν ένα καλύτερο αποτέλεσμα στο διάβασμα” σημειώνει η σύμβουλος μελέτης - ψυχολόγος Ιφιγένεια Λαμπροπούλου. “Το πώς είναι ο χώρος που διαβάζει, τι τρώει, πώς διαβάζει και διάφορα άλλα είναι πρωταρχικής σημασίας για το διάβασμα”.

Η Ιφιγένεια Λαμπροπούλου σου δίνει το σχέδιο, τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσεις ώστε το μικρό σου να μελετά σωστά και εποικοδομητικά.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ...

-Καταρχάς, πρέπει να έχει σεταριστεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα για όλα. Πότε θα γυρίσει από το σχολείο, πότε θα φάει, πότε θα ξεκουραστεί, πότε θα πάει στις εξωσχολικές δραστηριότητες, πότε θα γυρίσει, πότε θα διαβάσει, πότε θα ξεκουραστεί, πότε θα παίξει, πότε θα κοιμηθεί.

Όταν είναι η ώρα για να ξεκινήσει το παιδί το διάβασμά του...

Ο χώρος μελέτης

-Πρέπει να είναι καθαρός. Να μην υπάρχει ακαταστασία από παιχνίδια, ρούχα κτλ.
-Το γραφείο να είναι τακτοποιημένο με τα απαραίτητα γραφικά υλικά π.χ. τετράδια, μολύβια, γόμα κτ) και να μην έχει περιττά αντικείμενα όπως μαρκαδόρους εάν δεν είναι ώρα για ζωγραφική, παραμύθια κτλ.
-Απαραιτήτως να είναι ΠΑΝΤΑ ίδιος ο χώρος μελέτης. Όχι τη μία να διαβάζει στο τραπέζι της κουζίνας, την άλλη στο τραπεζάκι του σαλονιού ή στο πάτωμα.
-Πρέπει να υπάρχει τραπέζι-γραφείο μόνο για τη μελέτη, στο οποίο δεν θα τρώει, δεν θα παίζει με παιχνίδια, θα είναι μόνο για να κάνει τα μαθήματά του.
-Ο χώρος αυτός πρέπει να έχει σωστό αερισμό. Ακόμα και τον χειμώνα που κάνει κρύο είναι απαραίτητο το παράθυρο να είναι ένα δαχτυλάκι ανοιχτό για να μπαίνει φρέσκος αέρας.
-Ο φωτισμός πρέπει να είναι φυσικός -ρωτήστε σε καταστήματα με λάμπες- και όχι τύπου «κρυφό σχολειό».

Η συγκέντρωση

-Όταν το μυαλό ταξιδεύει και δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί οι βαθιές ανάσες με αργό και ρυθμικό τρόπο βοηθούν πολύ. Ηρεμούν το μυαλό.
-Επικεντρωθείτε στις αναπνοές. Είναι απόλυτα φυσιολογικό ακόμα και τότε να δυσκολεύεται να μην σκέφτεται η Αννούλα τον Γιωργάκη που δεν της μίλησε σήμερα ή ο Αντωνάκης το φίλο του τον Τάσο που τον κλώτσησε. ΟΜΩΣ, μπορεί να κλείσει για λίγο τα μάτια με γυρισμένη την πλάτη στο βιβλίο, να μετρήσει έως το 10 και όταν νιώσει πια έτοιμο να καθίσει και να ξεκινήσει.

Η διατροφή

-Πριν αλλά και κατά τη διάρκεια του διαβάσματος, στα σύντομα διαλείμματα, καλό είναι να προσλαμβάνονται μικρά υγιεινά γεύματα που θα το βοηθήσουν στο να επανακτά τις δυνάμεις του, αλλά και να μαθαίνει όσα διαβάζει.
-Αποφύγετε το μεσημεριανό φαγητό να είναι κόκκινο κρέας ή έτοιμες προθερμασμένες τροφές.
-Κατά τα διαλείμματα μην του δώσετε γλυκά, πατατάκια-γαριδάκια, κρουασάν, τηγανιτά, ντόνατς, σοκολάτες κτλ, τροφές δηλαδή που είναι πλούσιες σε κορεσμένα λίπη και χοληστερόλη.
-Προτιμήστε φρούτα, σαλάτες, γιαούρτι με ξηρούς καρπούς, ψωμί με βούτυρο και μέλι.


Οι ηχητικές παρεμβάσεις
-Η τηλεόραση που παίζει στο διπλανό δωμάτιο ή το τηλέφωνο που χτυπά συνέχεια στο σπίτι ή οι φωνές πρέπει να είναι ανύπαρκτα. Πρέπει να σεβόσαστε το παιδί που κάνει μία τόσο σοβαρή προσπάθεια για τη μόρφωσή του και μπορείτε να το στηρίξετε παρέχοντάς του ένα περιβάλλον όπου δεν θα το «προκαλεί» να τα παρατάει. Π.χ. εάν υπάρχει μικρότερο αδερφάκι στο σπίτι, μπορείτε να του βάλετε να δει ένα dvd με σιγά τον ήχο ή να απασχοληθείτε εσείς μαζί του διαβάζοντάς του ένα παραμύθι που είναι και το καλύτερο.
-Πολλά παιδιά προτιμούν κατά τη διάρκεια της μελέτης να έχουν μουσική να παίζει. ΝΑΙ στη μουσική εάν είναι χωρίς στίχους και κατά προτίμηση κάποια μουσική απαλή. Σε χαμηλή ένταση, ίσα που να λειτουργεί ως χαλί για να εξαλείφει τους υπόλοιπους εξωτερικούς ήχους. Είναι άλλωστε γνωστές οι ιδιότητες της μουσικής. Ενεργοποιεί το νου, μειώνει το άγχος, ενθαρρύνει την μάθηση.


Ώρες μελέτης
-Μόλις επιστρέφει το παιδί από το σχολείο, είναι καλύτερα -αν φυσικά το επιτρέπει το εξωσχολικό πρόγραμμα- να ξεκουράζεται 1 ωρίτσα προτού ξεκινήσει. Έτσι, θα ξεκουράζεται το μυαλό του και να αλλάζει παραστάσεις και διάθεση.
-Αποφύγετε τις πολύ βραδινές ώρες τη μελέτη που η κούραση είναι πια συσσωρευμένη, αλλά και τις πολύ πρωινές ώρες πριν το σχολείο που με βάρβαρο τρόπο διακόπτουν τον ύπνο και το κάνουν να ξεκινά την ημέρα με άγχος εάν θα προλάβει να διαβάσει για το διαγώνισμα της ημέρας.

Ο ύπνος είναι ο καλύτερος φίλος όλων!

Ο βραδινός ύπνος με σεβασμό στους βιορυθμούς είναι ό,τι καλύτερο για τη μνήμη, για την ξεκούραση του εγκεφάλου, για την ανάπτυξη -νοητική και σωματική.

Πηγή: http://e-didaskalia.blogspot.com/2015/01/blog-post_375.html#ixzz3OjGui2ot

Γιατί η ελληνική σημαία είναι κυανόλευκη και έχει εννέα λωρίδες;

Η ιστορία της ελληνικής σημαίας.

Γιατί η σημαία είναι κυανόλευκη; Πότε καθιερώθηκε ως επίσημη σημαία του ελληνικού κράτους; Γιατί έχει εννιά λωρίδες;

Καθ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στην Ελλάδα δεν έλειψαν τα επαναστατικά κινήματα των υπόδουλων Ελλήνων.

Σε όλες αυτές τις εξεγέρσεις υψωνόταν και από μια σημαία, «εν πανίον», αυτοσχέδια επινόηση του κάθε αρχηγού, γεγονός φυσιολογικό εφόσον δεν υπήρχε ενιαία κρατική υπόσταση να επιβάλλει ένα κοινό έμβλημα.  Οι περισσότερες σημαίες είχαν μερικά κοινά χαρακτηριστικά (βυζαντινή πορφύρα, δικέφαλος ή μονοκέφαλος αετός κ.α.), με κυριότερο όλων τον σταυρό επειδή η Εκκλησία αποτελούσε τον κυριότερο παράγοντα συσπείρωσης των Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας.

Πολύ γρήγορα ο σταυρός επιβλήθηκε ως θρησκευτικό και πολιτικό έμβλημα του υποταγμένου έθνους, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό ώστε κληρικοί ετίθεντο επικεφαλής εξεγέρσεων χρησιμοποιώντας ως σημαίες τα ιερά λάβαρα των εκκλησιών τους. Στις αρχές της Επανάστασης του 1821 εμφανίστηκαν πολλές σημαίες με διάφορες παραστάσεις, σύμφωνα με τη φαντασία καθενός αρχηγού, με βάση το μίσος που είχε κατά των Τούρκων, τις ιστορικές γνώσεις, τις οικογενειακές παραδόσεις και τη θρησκευτική του ευλάβεια.

Αμέσως μετά την κατάληψη της Τριπολιτσάς (Σεπτέμβριος 1821) ο Παπαφλέσσας έκοψε ένα κομμάτι από την εσωτερική πλευρά του ράσου του και ταυτόχρονα ζήτησε από τον οπλαρχηγό Παναγιώτη Κεφάλα να σχίσει δύο λωρίδες από τη λευκή του φουστανέλα.

Με αυτά τα κομμάτια κατασκευάστηκε μια αυτοσχέδια σημαία (γαλάζια με λευκό σταυρό) η οποία υψώθηκε, κάτω από τις ιαχές των Ελλήνων πολεμιστών, στο πρώην τουρκικό διοικητήριο της πόλης. Αυτή αποτέλεσε το πρώτο σχέδιο της επίσημης σημαίας του ελληνικού κράτους μετά την απελευθέρωση. Η ιστοριογραφία των πρώτων μετεπαναστατικών χρόνων έδωσε και μια ρομαντική διάσταση στη σημαία, αποτέλεσμα συνεργασίας ενός στρατιώτη και ενός ιερέα, αναφέροντας πως η γενναιότητα του κλέφταρματολού στήριξε τις ελπίδες της στη χριστιανική πίστη.

Την 1η Ιανουαρίου 1822 συνήλθε στην Πιάδα της Επιδαύρου η Α΄Εθνοσυνέλευση. Ανάμεσα στα πολλά που συζητήθηκαν τέθηκε και το ζήτημα της καθιέρωσης ενιαίας επαναστατικής σημαίας, ώστε να σταματήσει η σύγχυση που επικρατούσε μέχρι τότε από την εμφάνιση δεκάδων σημαιών. Με το ΡΔ΄άρθρο του Προσωρινού Πολιτεύματος της Ελλάδας ορίστηκε η ενιαία σημαία να συμβολίζει «την Πάρεδρον του Θεού Σοφίαν, την Ελευθερίαν και την Πατρίδα» και καθιερώθηκε να φέρει ως σύμβολο τον σταυρό και ως χρώματα το κυανό και το λευκό. Στις 15 Μαρτίου 1822 στην Κόρινθο το Εκτελεστικό Σώμα με το Διάταγμα 540 προσδιόρισε τις λεπτομέρειες της παραπάνω απόφασης.

Η σημαία «των κατά γην δυνάμεων» θα ήταν τετράγωνη, κυανού χρώματος, με έναν λευκό σταυρό στη μέση. Η ναυτική σημαία διακρινόταν σε πολεμική και εμπορική. Η πολεμική διαιρέθηκε σε εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα. Στην άνω εσωτερική γωνία της υπήρχε κυανό τετράγωνο με λευκό σταυρό στη μέση. Τα παραπάνω ενέκρινε και επικύρωσε και το Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας στην Τροιζήνα (Μάιος 1827), ορίζοντας να μη μεταχειρίζονται οι Έλληνες άλλες σημαίες τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα. Η παραπάνω διαταγή εφαρμόστηκε καθολικά στην αρχή, καθώς προσέκρουσε στο έντονο τοπικιστικό πνεύμα των επαναστατών.

Βαθμιαία όμως η κυανόλευκη επικράτησε, με συνέπεια να τερματιστεί η σύγχυση λόγω των ποικίλων χρωμάτων και σχημάτων. Στις 30 Ιουλίου 1828 ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας εξέδωσε ένα ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο «τα πολεμικά και εμπορικά πλοία της Ελλάδος θέλουν φέρει μιαν και την αυτήν σημαίαν, την μέχρι σήμερον πολεμικήν», αποκαθιστώντας έτσι μια μεγάλη αδικία σε βάρος του ελληνικού εμπορικού στόλου ο οποίος είχε σηκώσει το βάρος του Αγώνα της Ανεξαρτησίας.

Όσον αφορά το σκεπτικό της επιλογής των χρωμάτων (λευκού και κυανού), τις σειρές και τους συμβολισμούς που επιδιώχθηκαν υπάρχουν ποικίλες απόψεις, οι οποίες ακόμη και σήμερα οδηγούν σε διχογνωμία μεταξύ των ιστορικών. Συγκεκριμένα υποστηρίχθηκαν οι ακόλουθες απόψεις και εκδοχές αν και οι περισσότερες αποτελούν ρομαντικές θεωρήσεις και στερούνται αποδεικτικών στοιχείων.

                                                              

 Οι εκδοχές που έχουνακουστεί

*Ο κυανόλευκος συνδυασμός προέρχεται από τα χρώματα του πέπλου της θεάς Αθηνάς.

*Τα συγκεκριμένα χρώματα επελέγησαν από τις κυανόλευκες σημαίες του στρατού του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή την κυανόλευκη επίσημη ενδυμασία των Βυζαντινών αξιωματούχων ή από την αυτοκρατορική σημαία των Παλαιολόγων.

*Τα χρώματα και το σχήμα είναι δανεισμένα από τη σημαία του φημισμένου οπλαρχηγού  Ιωάννη Σταθά.

*Το λευκό χρώμα συμβολίζει την αγνότητα και τον καλό σκοπό των Ελλήνων που επιδίωκαν την ανεξαρτησία. Το κυανό χρώμα συμβολίζει τον ουρανό της Ελλάδας, την ουράνια δύναμη η οποία βοήθησε τον άνισο αυτό Αγώνα να τελειώσει ευνοϊκά για το ελληνικό έθνος (αυτή είναι και η επικρατούσα άποψη).

*Τα χρώματα συμβολίζουν τον ουρανό (κυανό) και τον αφρό των κυμάτων της θάλασσας (λευκό).

*Τα χρώματα είναι ο συνδυασμό της κυανής ναυτικής βράκας και της λευκής φουστανέλας.

*Οι εννέα κυανές-λευκές οριζόντιες λωρίδες περιέχονταν στην αυτοκρατορική σημαία του Νικηφόρου Φωκά, τις οποίες διατήρησε στο οικόσημο της και στη σημαία της η οικογένεια των Καλλέργηδων πιστεύοντας ότι αντλούσε την καταγωγή της από τον εν λόγω αυτοκράτορα.

*Οι εννέα οριζόντιες λωρίδες συμβολίζουν τις εννέα Μούσες.

*Οι παράλληλες επαναλαμβανόμενες λωρίδες συμβολίζουν τη θάλασσα και τους κυματισμούς της.
*Οι οριζόντιες λωρίδες επιλέχθηκαν με βάση τα πρότυπα της αμερικανικής σημαίας (πρόκειται για μια άποψη η οποία δεν στερείται σοβαρότητας).
*οι  εννέα λωρίδες είναι μια, για κάθε συλλαβή της φράσης «ελευθερία η θάνατος»

Στο βιβλίο με τίτλο «Ιστορία του Ελληνικού Στρατού 1821-1997», εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ, αναφέρεται: «Με την επιλογή του κυανού, του χρώματος του ουρανού, υποδηλώνεται η θεότητα του Αγώνα, αφού ο Θεός ενέπνευσε στο έθνος τη μεγαλουργή ιδέα, παρότι αδύνατο και άοπλο, να αναλάβει και να φέρει σε αίσιο πέρας τον άνισο εκείνο αγώνα.

Με το λευκό υποδηλώνεται ο καθαρός, άμωμος και αγνός σκοπός των Ελλήνων που μοναδική τους επιδίωξη ήταν η απελευθέρωση και η ανεξαρτησία του έθνους και η απαλλαγή του από την πολύχρονη σκληρή τυραννία. Εξάλλου, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, οι εννέα κυανόλευκες ταινίες αντιπροσωπεύουν τις εννέα συλλαβές της φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος», που ήταν και ο όρκος των παλικαριών της Επαναστάσεως».

Το βέβαιο είναι ότι σε κανένα από τα επίσημα κυβερνητικά έγγραφα, μέσω των οποίων καθιερώθηκε η εν λόγω σημαία, δεν υπάρχει η αιτιολόγηση για τη συγκεκριμένη χρωματική επιλογή και το σχήμα. Φαίνεται ότι η κυανόλευκη κρατά ακόμα καλά κρυμμένα τα μυστικά της. Ωστόσο συνεχίζει να εμπνέει.

Νίκος Γιαννόπουλος
ιστορικός

Πηγή: http://e-didaskalia.blogspot.com/2015/01/9.html#ixzz3NqPjlSJJ

7 ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ....

Ιστορία, μύθοι, θρύλοι, εικόνες, παραστάσεις μερικές φορές με τη βοήθεια της λογοτεχνίας, του κινηματογράφου ή απλά της μεταφοράς λανθασμένης είδησης μας, συγχέονται και δημιουργούν συχνά σε όλους μας την πεποίθηση πως γνωρίζουμε μετά βεβαιότητας μια ιστορική αλήθεια.

Δείτε μια ενδιαφέρουσα λίστα με “ιστορικούς” μύθους στους οποίους οι άνθρωποι συνεχίζουν να πιστεύουν.

1.Ο Καίσαρας και η...καισαρική τομή

Καμία σχέση! Ο Ιουλιος Καίσαρας ούτε γεννήθηκε με αυτό τη μέθοδο ούτε η μέθοδος πήρε το όνομά της από αυτόν. Απλά οι δύο λέξεις μοιάζουν αρκετά στον τρόπο εκφοράς τους. Βέβαια η λέξη καισαρική προέρχεται από τη λατινική λέξη caedere που σημαίνει “κόβω”. Στη αρχαία Ρώμη μάλιστα υπήρχε και νόμος που προέβλεπε πως η συγκεκριμένη μέθοδος για να έρθει ένα παιδί στον κόσμο θα πρέπει να προτιμάται μόνο στην περίπτωση που η μητέρα έχει πεθάνει ή πεθαίνει.

2.Οι μάγισσες του Σάλεμ και οι εκτελέσεις στην πυρά

Σχεδόν όλα όσα ξέρουμε για τις δίκες του Σάλεμ είναι λάθος. Κατά πρώτον οι “δίκες των μαγισσών” του 1692 δεν διεξήχθησαν μόνο σε αυτή την περιοχή αλλά σε πολλές πόλεις της Μασαχουσέτης. Επίσης κατηγορίες για εξάσκηση μαγείας δεν απαγγέλθηκαν μόνο σε γυναίκες αλλά και σε άντρες. Όσοι κατηγορήθηκαν, σε αντίθεση με την εντύπωση που έχει δημιουργηθεί και μέσα από βιβλία και ταινίες, δεν οδηγήθηκαν στο θάνατο. Μόλις 20 άτομα εκτελέστηκαν σε σύνολο 150 που απαγγέλθηκαν κατηγορίες. Οι περισσότεροι αθωώθηκαν. Και τέλος σε όσους επιβλήθηκε η θανατική ποινή δεν κάηκαν στην πυρά! Οι περισσότεροι απαγχονίστηκαν και ένας καταδικασθείς φέρεται να εκτελέστηκε δια λιθοβολισμού.

3.Το νεύμα του Καίσαρα στους μονομάχους

Σταθερό κλισέ σε αναρίθμητες ταινίες εποχής, αποτελεί η στιγμή που ο αυτοκράτορας της Ρώμης δείχνει με τον αντίχειρά του προς τα πάνω ή προς τα κάτω, εκφράζοντας έτσι την επιθυμία του να ζήσει ή να πεθάνει ο μονομάχος που έχασε στην μονομαχία της αρένας. Μέχρι σήμερα όμως δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να εξηγούν τί πραγματικά σήμαινε η κίνηση, η οποία στα λατινικά ονομάζεται pollice verso. Ειδικοί υποστηρίζουν πως αυτή η χειρονομία περιελάμβανε κινήσεις όπου ο αντίχειρας ήταν προς τα πάνω, προς τα κάτω, δεξιά, αριστερά, προς τα μέσα και φυσικά δεν γνωρίζουμε ποια από αυτές “σηματοδοτούσε” την εντολή για το θάνατο του μονομάχου.

4.Ο Μαγγελάνος ποτέ δεν έκανε τον περίπλου της γης

Κι όμως μέχρι σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συνδέσει το όνομα του με το συγκεκριμένο κατόρθωμα. Βέβαια σίγουρα το προσπάθησε αλλά δεν ολοκλήρωσε το εγχείρημα καθώς πέθανε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Συγκεκριμένα σκοτώθηκε από Φιλιππίνέζους. Ωστόσο ο κόπος του δεν πήγε χαμένος αλλά το ταξίδι συνεχίστηκε από τον Χουάν Σεμπάστιαν Ελκάνο. Το ταξίδι πάντως ήταν ιδιαίτερα δύσκολο και αν και στην αρχική αποστολή μετείχαν πέντε πλοία και 240 αλλά το ταξίδι ολοκληρώθηκε από ένα πλοίο και 17 άνδρες.

5.Οι περικεφαλαίες των Βίκινκς

Στο άκουσμα της λέξης Βίκινκς, στο μυαλό όλων έρχονται άγριοι πολεμιστές, με γένια, σκαμμένα πρόσωπα και φυσικά η αμφίεση του περιλαμβάνει πάντα ένα μια περικεφαλαία με...κέρατα. Για μια ακόμη φορά η εικόνα που έχουμε δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Πολύ απλά, όπως εξηγούν ιστορικοί, η τοποθέτηση κεράτων θα καταστούσε τις περικεφαλαίες μη πρακτικές αφού πρωτίστως θα διευκόλυναν τους αντιπάλους των πολεμιστών Βίκινκς να τους το αφαιρέσουν και έτσι το κεφάλι τους θα ήταν εκτεθειμένο.

6.Ο Νέρων και η Ρώμη στις φλόγες

Μπορεί να μην ήταν...υπόδειγμα Ρωμαίου αυτοκράτορα αλλά και οι αναφορές που τον “θέλουν” να έπαιζε βιολί κοιτώντας τη Ρώμη να έχει παραδοθεί στις φλόγες, δεν ευσταθεί. Για την ακρίβεια ο Νέρων δεν ήταν καν στη Ρώμη όταν ξέσπασε η πυρκαγιά αλλά στο Άντιο. Όταν επέστρεψε μάλιστα οργάνωσε και κατέβαλλε προσπάθειες για την κατάσβεση της πυρκαγιάς και την αποκατάσταση των ζημιών.

7.Δωμάτιο εμετού...υπήρξε;

Vomitorium. Έτσι ονομάζεται όπως πολλοί πιστεύουν ο ειδικός χώρος όπου οι αρχαίοι Ρωμαίοι, γνωστοί για λουκούλλεια γεύματα που συνόδευαν τα γνωστά ρωμαϊκά όργια, πήγαιναν για να κάνουν εμετό προκειμένου να ανακουφιστούν και να μπορέσουν να συνεχίσουν την κατανάλωση φαγητού και ποτού. Στην πραγματικότητα όμως vomitorium είναι οι χώροι- στην πραγματικότητα οι διάδρομοι- που οδηγούν σε ένα αμφιθέατρο ή στην αρένα. Η λέξη προέρχεται από τη λατινική vomere που σημαίνει “εξεμώ μπροστά” και επιλέχθηκε για να χαρακτηρίσει τους συγκεκριμένους χώρους επειδή όταν τελείωνε μια παράσταση ή μονομαχία όλοι έτρεχαν προς την έξοδο σαν να έτρεχαν για να...προλάβουν πριν κάνουν εμετό.

Πηγή: http://e-didaskalia.blogspot.com/2015/01/7.html#ixzz3Nb0TBCdd